• nieuws
  • agenda
  • toegekend
  • logboek
  • tentoonstellingen & debatten
  • leestafel
  • direct aanvragen
  • English
  • Contact
  • Zoek

  • Subsidies
  • Tijdelijke regelingen
  • Ateliers
  • Pilotprojecten
  • Culturele diversiteit
  • Studiereis
  • Fondsprijzen
  • Over het Fonds
Tijdelijke regelingen
  • TAX-videoclipfonds
  • Gamefonds
  • Kunstenaars en Televisie
  • Kunstenaars en School
  • Strips I Documentaire fotografie
  • Masterclasses
Tentoonstelling
  • toekenningen
  • lezingen & debatten
  • groepstentoonstellingen
  • hoftoren
copyright: Theo Niekus

TOEKENNING 008: Fotoreeksen

21 maart - 18 april 2002

Kleine presentatie van een aantal fotografen wier werk het grensgebied tussen vrije en documentaire fotografie beslaat. Het resultaat van deze keuzes is een aantal vastgelegde fotoreeksen, verzamelingen met de stad als rode draad.

Cor Jaring - geboren en getogen Amsterdammer - schiep met zijn reportages van Amsterdam in de woelige jaren zestig een destijds grensverleggend, nu historisch zeer waardevol document van de tijd. Hij is vooral vanwege zijn Provo-opnamen als reportagefotograaf beroemd geworden, maar ook op documentair gebied was en is hij actief. Op de tentoonstelling zijn een aantal foto's te zien van de rosse buurt, de Dappermarkt en de alom bekende foto's uit de Provo-tijd.

Het werk van Theo Niekus heeft te maken met de vraag waar mensen zich zoal mee bezig houden, wat hun obsessies zijn. Niekus heeft zich toegelegd op het fotograferen van de moderne grote binnenstad. De alledaagse werkelijkheid schijnt hem gevarieerder toe dan de meest veelzijdige fantasie- en verbeeldingswereld. De foto's die hij toont bij het Fonds BKVB zijn gekozen uit zijn project Pasatiempo en wel uit de serie Krabben/Peuteren, Kleine ongelukken en Vervoeren.

Van Arno Nollen is een video te zien waarin hij door zijn werk bladert. Nollen kijkt vooral naar mensen, het liefst naar jonge mensen. En het allerliefst naar meisjes. Zijn beeld van de stad is niet de geschiedenis van de stad als wel het beeld van de ingezetenen zoals deze de stad tekent, en zijn onoverkomelijke lust om in zijn werk meisjes altijd een gezichtsbepalende rol te laten spelen.

Het concept van Peter Spaans is het doelloos dwalen door de stad. Hij is de mateloze wandelaar van het stedelijke labyrint. Voortgedreven door nieuwsgierigheid en interesse naar dat vreemde stelsel van straten, stegen, gangen, raadselachtige plekken, overblijfselen uit verleden en de banaliteiten van de eigentijdse architectuur, bekijkt hij dit alles met de verwondering van een buitenstaander. Spaans presenteert zijn foto's niet in series maar in tableaus, die net zulke labyrinten vormen als de steden waar hij ronddwaalde.